„!)()
Bardzo ciekawy chłopiec
— Ojej, Janku — Władek aż zakręcił się na krześle z niecierpliwości. — Włókno żarówki jest cienkie, prąd elektryczny płynie przez nie z wielkim trudem. Po prostu przepycha się jak mysz przez szparę w podłodze. Dlatego włókno rozgrzewa się aż do białości.
— Patrz, Janku — powiedział z nutą dumy w głosie Władek — rysunek już gotów. Tu jest cienkie włókno, zawieszone na szklanym wsporniku. Końce włókna są doprowadzone dość grubymi drutami do oprawki. "
— No tak, to zupełnie proste — Janek uważnie przyglądał się rysunkowi. — Jeden przewód dochodzi do części gwintowanej, a drugi do wystającego punktu w środku oprawki. Obie części oprawki są od siebie oddzielone jakimś materiałem. Teraz wystarczy tylko wkręcić żarówkę do lampy, przekręcić wyłącznik — i gotowe. Co prawda nie bardzo rozumiem, dlaczego żarówka świeci...
— Prąd z elektrowni przez nią płynie...
— Oczywiście, pamiętam — Janek bynajmniej nie ll .iiehwycony tym wyjaśnieniem. — Ale dlaczego świeci Tuk mimo przecież świeci żaróweczka w twojej latarce, a tum r i ii t twój wujek nie siedzi chyba w środku...
— No dobrze już, dobrze — Janek uśmiechnął się wreszcie. — Doskonale wiem, tylko chciałem sprawdzić, czy ty też pamiętasz. Bardzo dobrze to objaśniłeś.“(3)