„Komercyjne systemy światłowodowe zainstalowane w Stanach Zjednoczonych umożliwiają transmisję z szybkością 1,7 gigabitów (miliardów bitów) na sekundę na jedno włókno (jest to równoważnik około 25 tysięcy kanałów głosowych). Ale to dopiero początek. Pojemność włókien optycznych przenoszących informacje rokrocznie podwaja się od 1970 roku, kiedy to została zainstalowana pierwsza duża linia światłowodowa. Pomimo że inżynieria materiałowa stale poprawia „przezroczystość" krzemionki, podwajanie szybkości osiągane jest nie poprzez zmienianie zainstalowanych już światłowodów, ale przez ulepszanie elektroniki nadajników laserowych i fotodetektorów.
Najnowsze badania laboratoryjne wykazały, że potencjalna pojemność włókien światłowodowych jest przeszło 50 razy większa od obecnie wykorzystywanej i wynosi 100 gigabitów na sekundę to prawdziwie rwący strumień bitów. W takim kablu mogłoby się zmieścić milion kanałów telewizyjnych. Jest to pojemność o wiele większa od tej, której obecnie potrzebujemy. Mogłyby ją jednak wykorzystywać dwukierunkowe, szerokopasmowe połączenia prywatne i biurowe. Często wspominane „wideo na życzenie", czyli wybór dowolnego filmu, kiedy tylko ma się na to ochotę (ze wszystkimi funkcjami wideo, takimi jak pauza i szybkie przewijanie), jest oczywiście bardzo „przepustowochłonne". Właśnie dwustronne, interaktywne multimedia działające w czasie rzeczywistym mogłyby bardzo szybko wykorzystać całą tę przepustowość.“(7)