„W chwili gdy statek gotował się do odjazdu, a pani Weldon i jej towarzysze podróży stali na pomoście, kapitan Hull podszedł do swojej pasażerki.
Rozumie pani, oczywiście powiedział że podróż na pokładzie „Wędrowca" odbędzie pani na swoją własną odpowiedzialność.
Dlaczego pan to podkreśla, panie kapitanie zapytała pani Weldon.
Ponieważ nie dostałem w tej sprawie żadnego rozkazu od pani męża, a rozważywszy wszystko, wiem, że bryg nie może pani zapewnić takich wygód jak statek specjalnie przeznaczony do przewozu pasażerów.
Gdyby mój mąż był tutaj, panie kapitanie odparła pani
Maorysi pierwotni mieszkańcy Nowej Zelandii.
Weldon czy pan przypuszcza, że wahałby się wsiąść na pokład „Wędrowca" w towarzystwie swojej żony i dziecka
Nie, proszę pani, z pewnością by się nie wahał, a w każdym razie nie więcej niż wahałbym się ja sam. Ostatecznie „Wędrowiec" jest dobrym statkiem, chociaż wraca właśnie z nieudanego połowu. Jako marynarz, który pływa na nim od wielu lat, ufam mu całkowicie. Wspomniałem o tym jedynie dlatego, aby nie brać na siebie odpowiedzialności i powtórzyć jeszcze raz, że nie znajdzie pani na pokładzie komfortu, do którego jest pani przyzwyczajona.
Jeśli chodzi tylko o komfort, panie kapitanie odparła pani Weldon to jego brak na pewno mnie nie zniechęci do podróży. Nie należę do uciążliwych pasażerek, skarżących się ustawicznie na niedostatek miejsca w kabinie i na zbyt proste pożywienie.“(13)